دعاهای سجده شکر
سُبْحانَكَ اَللّهُمَّ اَنْتَ رِبّى حَقّا حَقّا سَجَدْتُ لَكَ يا رَبِّ تَعَبُّدا وَرِقّا اَللّهُمَّ اِنَّ عَمَلى ضَعيفٌ فَضاعِفْهُ لى اَللّهُمَّ قِنى عَذابَكَ يَوْمَ تَبْعَثُ عِبادَكَ وَتُبْ عَلَىَّ اِنَّكَ اَنْتَ التَّوّابُ الرَّحيمُ
منزّهى تو،خدايا تو پروردگار منى،به راستى از روى بندگى و بردگى براى تو سجده كردم،اى پروردگارم خدايا،به درستى كه عمل من كم است بر آن بيفزاى،خدايا مرا از عذابت نگاه دار،روزى كه بندگانت را برانگيزى و توبهام را بپذير زيرا تو پذيرنده توبه و مهربانى.
چهارم:كلينى به سند معتبر روايت كرده:حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام اين دعا را در سجده مىخواند:
اَعُوذُ بِكَ مِنْ نارٍ حَرُّها لا يُطْفى وَاَعُوذُ بِكَ مِنْ نارٍ جَديدُها لا يَبْلى وَاَعُوذُ بِكَ مِنْ نارٍ عَطْشانُها لا يُرْوى وَاَعُوذُ بِكَ مِنْ نارٍ مَسْلُوبُها لا يُكْسى
به تو پناه مىآورم از آتشى كه گرمايش فرو نمىنشيند،و به تو پناه مىآورم از آتشى كه تازهاش كهنه نمىگردد،و به تو پناه مىآورم از آتشى كه تشنهاش سيراب نشود،و به تو پناه مىآورم از آتشى كه برهنهاش پوشيده نگردد.
پنچم:كلينى به سند معتبر روايت كرده:مردى به حضرت صادق عليه السّلام شكايت كرد:امّ ولدى[امّ ولد به كنيزانى گفته مىشود كه از مالكان خود داراى فرزندى شوند]دارم كه عليل است،فرمود:پس از هر نماز واجب در سجده شكر بگويد:يا رؤوف يا رحيم،يا ربّ يا سيّدى آنگاه حاجت خود را بطلبد.
ششم:در بسيارى از روايات معتبر نقل شده:امام صادق و امام كاظم عليهما السّلام در سجده شكر بسيار مىگفتند: اسالك الرّاحة و عند الموت و العوف عند الحساب.
هفتم:به سند صحيح از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده:در سجده مىگفتند:سجد وجهى اللّئيم لوجه ربّى الكريم.
هشتم:در بعضى از كتب معتبر از امير مؤمنان على السّلام روايت شده:بهترين سخنان نزد حق تعالى،آن است كه بنده در سجده سه مرتبه بگويد:انّى ظلمت نفسى فاغفر لى.
نهم:در«جعفريات»به سند صحيح از حضرت امام صادق عليه السّلام روايت كرده:حضرت رسلو صلى اللّه عليه و آله وقتى سر به سجده مىگذاشت اين دعا را مىخواند:
اَللّهُمَّ مَغْفِرَتُكَ اَوْسَعُ مِنْ ذُ نُوبى وَرَحْمَتُكَ اَلاَرْجى عِنْدى مِنْ عَمَلى فَاغْفِرْ لى ذُ نُوبى يا حَيّا لا يَمُوتُ.
خدايا آمرزشت از گناهان من گستردهتر،و مهرت بر من از عملم اميدبخشتر است،گناهان مرا بيامرز،اى زندهاى كه هرگز نمىميرد.
دهم:قطب راوندى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده: هرگاه بر تو شدّت و غمى عارض شود،و به نهايت سختى برسد،بر زمين سجده كن و بگو:
يا مُذِلَّ كُلِّ جَبّارٍ يا مُعِزَّ كُلِّ ذَليلٍ قَدْ وَحَقِّكَ بَلَغَ مَجْهُودى فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَفَرِّجْ عَنّى.
اى خوار كننده هر سركش اى عزّتبخش هر خوار،به حقّت سوگند،تابم به سرآمد،پس بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست،و مشكل مرا بگشاى
در كتاب«عدة الداعى»از آن حضرت روايت كرده:هرگاه به مردى حادثهاى يا پيشآمد سختى،يا اندوه شديدى،يا غمى سنگين برسد،زانوها و دستهاى خود را تا مرفق برهنه كند،و به زمين بچسباند و سينه خود،نيز به زمين برساند و حاجت خود را بطلبد. يازدهم:ابن بابويه به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده:هرگاه بنده در سجده سه مرتبه بگويد:يا اللّه يا ربّاه يا سيّداه خداى كريم در جواب او گويد:لبيّك بنده من،حاجت خود را بخواه.
در«مكارم الاخلاق»روايت كرده:هركه در سجده بگويد:يا ربّاه يا سيّداه آنقدر كه نفس قطع شود،حق تعالى فرمايد:حاجت خود را بخواه.
دوزدهم:در كتاب «مكارم اخلاق»از امام صادق عليه السّلام روايت كرده:حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله به مردى رسيد كه در حال سجده بود و مىگفت:
يا رَبِّ ماذا عَلَيْكَ اَنْ تُرْضِىَ عَنّى كُلَّ مَنْ كانَ لَهُ عِنْدى تَبِعَةٌ وَاَنْ تَغْفِرَ لى ذُ نُوبى وَاَنْ تُدْخِلَنِى الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِكَ فَاِنَّما عَفْوُكَ عَنِ الظّالِمينَ وَاَ نَا مِنَ الظّالِمينَ فَلْتَسَعْنى رَحْمَتُكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ.
اى پروردگارم،تو را چه مىشود كه از من خشنود كنى،هركه را از او نزد من حقىّ است،و اينكه گناهانم را بيامرزى،و به رحمتت مرا وارد بهشت گردانى جز اين نيست كه،گذشت تو از ستمكاران است،و من از ستمكارانم،پس مرا به مهرت فرا گير،اى مهربانترين مهربانان.
حضرت فرمود:سر از سجده بردار كه دعايت مستجاب شد،به درستى كه دعاى پيامبرى را خواندى كه در زمان قوم عاد بود.
سیزدهمامام باقر (ع ) فرمود: براى طلب رزق در سجده نماز واجب بگو:
یا خیر المسئولین و یا خیر المعطین ارزقنى و ارزق عیالى من فضلک الواسع فانک ذوالفضل العظیم .